Mayhem + Ravencult

Το αναπάντεχα λειτουργικό light show και ο στοιχειωτικός Attila Csihar, ο οποίος σερνόταν σαν σκιά πάνω σε τοίχους, «κοινώνησαν» επιτυχώς στο κατάμεστο Fuzz τον καλύτερο μαυρομεταλλικό δίσκο της ιστορίας...

Χώρος
Fuzz, Αθήνα
Ημερομηνία διεξαγωγής
26/5/2017
Φωτογράφος
Δημήτρης Καπάνταης
Κείμενο: Χρυσόστομος Τσαπραΐλης

Ένα από τα (κατά κύριο λόγο) καλά της κυριαρχίας της νοσταλγίας στην τρέχουσα περίοδο, είναι η εμφάνιση εκδηλώσεων που θα φάνταζαν μεν ως μακρινό όνειρο πριν 10 ή 15 χρόνια, αλλά πλέον προκαλούν απλά μια ήπια (όσον αφορά την έκπληξη) αντίδραση. Έτσι, μπορεί η επιλογή των Mayhem να παίξουν ολόκληρο το De Mysteriis Dom Sathanas (1994) να προκάλεσε χαμόγελα (κυρίως) και περιφρονητικές ή οργισμένες φωνές –σε πολύ μικρότερο ποσοστό– λίγοι όμως ήταν αυτοί που εξεπλάγησαν. Όποια και αν είναι η ποικιλία των λόγων που οδήγησε το συγκρότημα στο να πάρει μια τέτοια απόφαση, η ευκαιρία να βιώσω ζωντανά τον καλύτερο μαυρομεταλλικό δίσκο όλων των εποχών, είναι κάτι για το οποίο νιώθω αρκετά ευγνώμων.

87dMayhem_2.jpg

Οι βετεράνοι Ravencult βγήκαν στην προγραμματισμένη ώρα, μπροστά σε ένα κοινό που είχε ήδη γεμίσει σε μεγάλο βαθμό το Fuzz· και, δίχως προλόγους και φανφάρες, διοχέτευσαν το ιδιαίτερα συναυλιακό black/thrash/punk τους. Με ένα στατικό συμμετρικό στήσιμο επί σκηνής (κιθαρίστας και μπασίστας καρφωμένοι εκατέρωθεν του τραγουδιστή καθ'όλη τη διάρκεια της εμφάνισης, δίνοντας μια ιδιαίτερα ταιριαστή για τη βραδιά εντύπωση κηροπηγίου), η μπάντα αφιερώθηκε σε μια γνήσια κλωτσοπατινάδα ακραίου αλλά και γκρουβαριστού metal.

87dMayhem_3.jpg

Την παράσταση έκλεψαν για μένα τα ποικίλα α-λα-Aura Noir σαρωτικά σημεία, η ψαλμωδιακή εισαγωγή του “The Sigil Of Baphomet” (όπως και η De Mysteriis κύρια φύση του) και το Hellhammer μπλουζάκι του τραγουδιστή. Το set τους κράτησε κάτι παραπάνω από 1 ώρα, και το κοινό μετά από 4-5 κομμάτια, ανταποκρίθηκε με αρκετή ζέση και διακριτικό moshing. Ο ήχος είχε θέμα στην κιθάρα (χανόταν ανά διαστήματα), αλλά η μπάντα ρέφαρε δια της έντασης, καταλήγοντας σε μια επαγγελματική εμφάνιση.

87dMayhem_4.jpg

Το ισόγειο του Fuzz είχε πια γεμίσει σε ασφυκτικό βαθμό κι έτσι ο εξώστης ήταν η μοναδική λύση για οπτική επαφή με τη σκηνή, στο φόντο της οποίας είχε θρονιαστεί επιβλητικά ο καθεδρικός Nidaros του Trondheim –η εμβληματική δηλαδή φιγούρα του εξωφύλλου του De Mysteriis Dom Sathanas. Μπροστά του, έστεκαν ανησυχητικά ομοιώματα αγγέλων (αρκετά όμοιοι με τους Weeping Angels από το Doctor Who), καθώς και λάβαρα αναπόφευκτα νεκρολογικού περιεχομένου.

87dMayhem_5.jpg

Το De Mysteriis Dom Sathanas είναι ένας δίσκος βαθιά σκοτεινός και αλλόκοσμος, αρκετά δηλαδή μη συναυλιακός. Γι' αυτό, παρόλο που σε προηγούμενες εμφανίσεις των Mayhem είχα ακούσει κομμάτια από εκείνον, κράταγα επιφυλάξεις σχετικά με το πόσο λειτουργική μπορεί να είναι μια ζωντανή απόδοσή του. Αλλά το ambient intro που ακολούθησε το λούσιμο της σκηνής με φωσφορικό πράσινο, με καθησύχασε. Και το ορμητικό μπάσιμο του “Funeral Fog”, με την παράθεση 4 ρασοκουκουλωμένων μορφών στη σκηνή, έδειξε πως η θεατρικότητα ήταν το κονίαμα μεταξύ αλλοπαρμένης μοναχικότητας και κοινωνικού γεγονότος –κοινώς, μια τελετουργία προ των πυλών.

87dMayhem_6.jpg

Ο ήχος, μιλώντας τουλάχιστον για τον εξώστη, ήταν παράξενος, με την καλή έννοια. Οι κιθάρες με το μπάσο είχαν μια σχεδόν βελούδινη πλέξη, σαν θρόισμα βαριάς κουρτίνας, ακόμη κι εν μέσω των τυμπάνων, που βρέθηκαν λίγο πιο «μπροστά» από όσο θα έπρεπε. Ο Attila Csihar παραμένει ο πιο παράδοξος frontman του black metal, με στοιχειωτική κίνηση και φωνή που σέρνεται σαν σκιά πάνω σε τοίχους. Το “Life Eternal” δύσκολα θα μείνει ανεπηρέαστο στο μυαλό μου σε επόμενες ακροάσεις μετά από τη μεγαλειώδη απόδοσή του (τόσο φωνητικά, όσο και σωματικά) πάνω από τα κεριά του βωμού, ενώ το “Freezing Moon” –με τους προβολείς να περνάνε σε μια ωχρή λευκή απόχρωση– απέδειξε γιατί είναι τόσο δημοφιλές. Δυστυχώς στο “Funeral Fog” τον χάσαμε τον Attila (ηχητικά μιλώντας) λίγο προς το τέλος, λόγω τεχνικών προβλημάτων, όπως και σε δυο ή τρία σημεία παρακάτω, όπου η ένταση της φωνής εξαφανιζόταν απότομα.

87dMayhem_7.jpg

Το “Cursed In Eternity”, με τις κολασμένες χρωματικές επικλήσεις επί των αυστηρών αγαλμάτων, ήταν μια αναπαράσταση της Πτώσης στο φλεγόμενο λάκκο. Όσο για τα “Pagan Fears” και “From The Dark Past” (στο δεύτερο είδαμε μάλιστα το εξωτερικό του καθεδρικού να δίνει τη θέση του σε μια άποψη εκ των έσω), υπήρξε θέμα ήχου στις κιθάρες, που άθελά τους δώσανε έτσι χώρο στον Hellhammer να αποδείξει πόσο καλός ντράμερ παραμένει· το “Buried By Time & Dust”, πάλι, στάθηκε ένα απαραίτητο διάλειμμα ξεσπάσματος πριν το ομώνυμο έπος. Όπου ο Attila απέδειξε για ακόμα μία φορά πόσο βαθιά κυλάει μέσα του η ουσία του δίσκου, με κατανυκτικά μοναστηριακά φωνητικά, αρκετά πιο ασαφή και κατά κάποιον τρόπο «αραιά» σε σχέση με τη στούντιο εκτέλεση. Κάτι που εδώ λειτουργούσε ακόμη καλύτερα, καθώς οι ψαλμωδίες απλώνονταν παντού –ο ορισμός της μυσταγωγίας.

87dMayhem_8.jpg

Συμπερασματικά, η όλη οπτικοακουστική εμπειρία (αναπάντεχα λειτουργικό light show) ήταν ένας πολύ αξιόλογος τρόπος ζωντανής απόδοσης ενός έργου που εκ πρώτης όψεως δεν προσφέρεται για συλλογικές απολαύσεις. Ο ήχος βέβαια είχε κάποια σκαμπανεβάσματα, τα οποία θα έπρεπε να είχαν προσεχθεί περισσότερο –είναι κρίμα να χάνεται έστω και μια νότα από το λαρύγγι του Attila, όπως επίσης και το να εξαφανίζονται σε black metal συναυλία οι κιθάρες. Στους αντίποδες, όμως, η ποιότητα της υφής του ήχου ήταν σαν να σέρνεις το αυτί σου πάνω στην εσωτερική επιφάνεια φέρετρου: άκρως επιτυχημένη.

87dMayhem_9.jpg

Συνυπολογίζοντας και τα ιντερλούδια που ένωναν τα κομμάτια (και τα οποία ανέβασαν τη διάρκεια της εμφάνισης σε περίπου 50 λεπτά), αυτό που είδαμε δεν ήταν ακριβώς μια metal συναυλία με την παραδοσιακή έννοια, αλλά ένα κράμα με βαρύ θεατρικό μανδύα, το οποίο έτεινε επιτυχημένα προς την τελετουργία. Ένα βίωμα των Μυστηρίων του Άρχοντα Σατανά, που συνέπεσε με τον αισθητικό και θεματικό πυρήνα του δυσθεώρητου αυτού δίσκου.

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Πολύς κόσμος έσπευσε να δει τους UNKLE, o Paul Kalkbrenner χόρεψε το φεστιβάλ στο ταψί του, η ...
Επιβλητικά τα σκηνικά του Μάρκο Αρτούρο Μαρέλλι, χάραξαν λογοτεχνικούς παραλληλισμούς με το Μαγικό
Το κοινό στήριξε την έλευση του περίφημου φεστιβάλ στην Ελλάδα και η 1η μέρα είχε κάμποσες ...

FEATURED TODAY

Δεν είναι και ο πιο εύκολος άνθρωπος να βρεις στο τηλέφωνο, παρ' όλο που αυτές τις μέρες έρχεται ξανά στα μέρη μας: απόψε Παρασκευή 18/10 παίζει στην Αθήνα ...
Στην τέταρτη από τις ανασκοπήσεις της δεκαετίας ανά είδος, η στήλη παρουσιάζει τους 25 καλύτερους R'n'B και soul δίσκους, από το 2010 μέχρι σήμερα...
Δεν ήταν λίγες οι φορές που μια διασκευή ξεπέρασε σε δημοτικότητα και αποδοχή το πρωτότυπο ή και επικράτησε στη συνείδηση των μουσικόφιλων ως η «αυθεντική» ...

HOT STORIES

Δείτε το επίσημο trailer της επικείμενης ταινίας τους, που έρχεται και στην Ελλάδα τον Νοέμβριο
Ο ράπερ από την Ξάνθη είναι από τα πλέον συζητημένα μουσικά πρόσωπα της φετινής χρονιάς
Έκαναν διαθέσιμο ένα ακόμα ΕΡ με υλικό από το παρελθόν
Top
Στo avopolis.gr χρησιμοποιούμε cookies για να διασφαλίσουμε την εύρυθμη λειτουργία του site και την καλύτερη εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την πλοήγησή σας στο site, αποδέχεστε τη χρήση των cookies και την πολιτική απορρήτου. More details…